''Blik-tennissers'' al 18 jaar

23-12-2015 11:35

OOSTKNOLLENDAM - Ruim achttien jaar samen tennissen. Dat moet wel bijzonder zijn. Zeker voor de nog recente tennis-geschiedenis van vv Knollendam. Maar ook elders moet dat een zeldzaamheid zijn. Want hoe vaak valt een vast ploegje niet uiteen door ziekte, verhuizing, blessures. Dat geldt allemaal niet voor drie van de vier tennissers (voortijdig gestopt met werken, veel vrije tijd), die samen ooit begonnen op een tennisbaan-van-het-werk in Krommenie.

Het was eind vorige eeuw, 1997 om precies te zijn. Car Husslage tenniste met enige oud-collega's en kennissen op de beroemde Blikbaan. Ons erelid sloeg daar wekelijks een balletje met vooral Werner van Eck, Chris van Vliet en Frans van der Vuurst. Maar het was altijd dringen daar. Na een uurtje stonden anderen met een blik op de klok te popelen om de baan over te nemen.

Ook was het niet fijn, dat 's winters de hekken op slot gingen. Vandaar dat Car voorstelde naar Klein Wimbledon in Oostknollendam uit te wijken, waar het hele jaar door kan worden gespeeld. En dat bleek achteraf een gouden greep. Car, Werner en Chris spelen er na achttien jaar nóg wekelijks hun partijtje.

                                  

                                         Achter; Werner en Car. Voor; Bart en Chris

 

Natuurlijk kon het al die jaren niet zonder invallers. Regelmatig werd er uiteraard afbericht gegeven. Nadat Frans naar Petten verhuisde, werden Cees van Dalsum en Bart van der Laan (die vanwege wisselende werktijden eens per 14 dagen kon) de vaste invallers. Maar er zijn er nog veel meer, die regelmatig een invalbeurtje deden. Om er een paar te noemen: Joop Knijnenberg, Ronald Peeters, Sietse Tiekstra, Joop Kriek, Annie Stam, Piet Nieuwenhuizen, Joop Nieuwland, Henk van Driel en Aad Stam. De laatste tijd zijn trouwe oproepkrachten Gerard Houthuizen, Nico Mulder en Joop Strengman.

Zo'n achtttien jaar tennissen betekent dat de nog kwieke tennisveteranen intussen zeker zevenhonderd (!) keer actief waren op Klein Wimbledon. '' Ik heb in die tijd'', aldus coördinator Car (76), ''drie paar sportschoenen versleten''. "En ik heb er een versleten knie aan overgehouden", liet Chris (80) nog verrassend weten.

En Werner (83) dacht terug aan een ander voorval. Nogal pijnlijk trouwens. Het was een jaar of vijf terug. In de zomer. Op het hek zaten honderen spreeuwen. In het zonnetje. Werner moest serveren. En daar schrokken de vogels zo van, dat ze massaal hun zitplaats verlieten. En dat kwam één spreeuw duur te staan. Die werd vol geraakt door de harde opslag van de Krommenieër. Fladderend stortte het beestje neer. Vlak voor de schoenen van Bart (72). De spreeuw werd vervolgens door Werner liefdevol buiten de baan in het gras gelegd. We hebben het er maar op gehouden dat-ie het wel zou overleven....

- Mopper -